Ritverslagen

Hier lees je uitgebreide ritverslagen van fietsers die het Pieterpad-in-1-dag deden.

De Knarsende Tanden, Vlierden

24 juni 2018

Het idee

Vorig jaar – nog maar net bekomen van de Mergellandroute op een Limburgs terras, met een paar glazen Leffe blond voor iedereen – vertelt Jan Verbaarschot: “onze Martien heeft het Pieterpad gefietst met het Ventieleke. 400km.” Niemand heeft er zin in. Maar eenmaal thuis is het zaadje geplant. Het houdt ons de hele winter bezig. 12 personen schrijven zich in. Door blessures en een zwangerschap vallen er 3 af. We blijven met 9 personen over.

De voorbereiding

We kiezen voor zondag 24 juni, dicht bij de langste dag van het jaar. Het moet een duuravontuur worden, wat niet in geld uit te drukken is. Dus maken we veel trainen en zituren op het zadel! Vanaf het moment dat de klok verzet is, draaien we de normale gezamenlijke trainingen, maar individueel rijdt iedereen ook tochten, soms wel 160 km. Om af te harden op zo´n afstand. We breken zelfs ons jaargemiddelde: 36 km/uur. In de week van vertrek doen 3 personen zelfs een retourtje  Oostenrijk. Iedereen is er zo op zijn eigen manier helemaal klaar voor.

De dag ervoor

Op zaterdagmorgen stappen we met 8 fietsers de trein in. Het is gezellig in de trein, zeker nadat de treinkoffiedame Dina met haar lekkere koffie langskomt. Het Normaal-nummer Dina Dynamiet zet massaal in. 3 en half uur later stappen we uit op station Winsum. Daar werken we vlug wat eieren met spek naar binnen, met een koffie en een Leffe. We moeten immers nog 11 km fietsen tot Pieterburen, tegen de harde wind in. We komen aan bij onze B&B, de Koningin van Pieterburen, waar we onze ogen uitkijken. Meteen even naar de Waddenzee, we zijn er toch.

Het B&B is een groot roze poppenhuis voor meisjes vanaf 6 tot 106. Het lijkt erop dat we onze nacht onder een tijgerprintje gaan doorbrengen. Een paar uur later komt onze chaufeur-begeleider Leo met nog een fietser en met al onze spullen. Vlug even opfrissen en lekker uit eten bij het restaurant ‘het Waddengenot’, waar we een paar weken vooraf om 19:00 uur gereserveerd hebben. De tafel is gedekt voor 10 personen in een aparte kamer met tap. We eten verse vis, steak en een schnitzel die aan beide zijden over het bord ligt. Dat gaat er bij een fietser wel in. Smullen geblazen. Daarna gaan we weer  terug naar onze B&B om te slapen.

De dag

Om 3:30 gaat de wekker. Iedereen schuift druppelsgewijs aan bij het ontbijt. Een prachtig verzorgd ontbijt, met alles erop en eraan. We komen niets te kort en het is super lekker. Met de complimenten aan Astrid Wevers en haar man. We kleden ons. De start is om 4:50 uur in Pieterburen.

De eerste 75 kilometers

Het is al licht, maar wel bewolkt, wat het ook de hele dag blijft. We fietsen langs de mooiste plaatsen, zoals Groot Maarslag, Schouwerzijl, Roodehaan, Foxwolde en Veenhuizen. Het landschap van Groningen is erg mooi, met karakteristieke boerderijtjes, mooie ophaalbruggetjes en slootjes. We zien erg veel ooievaars en mooie grote zwanen. Eigenlijk is het jammer om door te scheuren, daarom doen we nog rustig aan.  De eerste twee en half uur komen we niemand tegen. Tot  onze eerste stop op 75 kilometer, waar Leo ons op staat te wachten bij camping de Ouwe Willem. Wat zijn we blij dat we onze verzorger Leo zien, want iedereen heeft honger.

En door…

15 minuten later gaan we de fiets weer op met de blik op oneindig (Maastricht). We zijn vol proviand en met goede moed. Regelmatig controleren we ons gemiddelde om de 28 km./uur vast te houden. We willen vanavond niet in het donker hoeven te fietsen. We komen door prachtige natuurparken, zoals het Drents-Friese Wold en Dwingelderveld, waar we door mooie heidevelden en zandverstuivingen fietsen over verharde grindpaden, waar we gelukkig geen lekke banden opdoen. Met regen was dit waarschijnlijk een ander verslag geworden.

Op 150 kilometer

We fietsen langs de mooiste weidevelden met ontelbare slootjes. Net voor Dedemsvaart, op 150 kilometer, passeren we de grens van Drenthe naar Overijssel. Onze volgende stop is op de Sallandse Heuvelrug, op een mooie grote parkeerplaats van restaurant de Sallandse Berg. Leo staat weer met zijn bus te wachten. De bus is beletterd door RUAN uit Helmond: – Maastricht – Pieterpad – in 1 dag 400 km . Het is hier druk met andere fietsers. We krijgen veel bekijks. Velen vinden het een uitdaging, maar dat vinden wij ook. Hier op de Sallandse Heuvelrug is het voor renners die niet vlak bij Zuid-Limburg wonen ook een echt klimparadijs. Een paar rondjes en je hebt ook hier de pijp leeg.

Op 240 kilometer

Als we de grens van Overijssel naar Gelderland passeren over het riviertje Schipbeek, komen we langs de grotere bekendere  plaatsen. Holten, Hengelo, Doetinchem, ’s-Heerenberg. De volgende stop is het pondje bij Millingen aan de Rijn. Deze stroomt bij het plaatsje Spijk ons land binnen.

Verrassing

We komen aan bij koffie- en eethuis de Gelderse Poort, waar we weken van te voren gereserveerd hebben. Leo heeft een uur voor aankomst even gebeld, zodat ze alles vast klaar hebben kunnen zetten. We hadden via hun menukaart een open sandwich met verschillende mogelijkheden besteld. Maar er was meer! Er stond een groot krijtbord vol met slingers en ballonnen met de tekst ‘Toppers, Knarsende Tanden uit Vlierden’ en met al onze namen erop. De tafel is gedekt en het eten staat klaar met de namen en menunummers van waar we moeten gaan zitten. De plaatselijke krant maakt nog wat foto’s en neemt een interviewtje af. Wat een ontvangst!

En door…

Rond 15:00 uur vertrekken we richting Nijmegen, Ubbergen en Berg en Dal, waar we eerst nog over de Zevenheuvelenweg moeten. Zo gaan we richting Vlierden. Voor ons zijn het zeer bekende wegen. Dit is ons fietsdomein, jaar in jaar uit tot aan Maastricht toe. Vanaf nu hebben we bijna elk weggetje gehad. Nog 66 km en dan zijn we thuis in Vlierden.

Thuis voor even

Als we Vlierden in rijden, staan vrouwen, familie en vrienden ons toe te juichen. Kippenvelmoment na 300 km fietsen! Bij Mario en Elma van M&A Bikes staat de tafel gedekt met lekkere soep en streuf (pannenkoek). Daar worden we wielrenner van!

En door…

Rond 18:15 zeggen we: “kom, we fietsen nog even naar Maastricht.” Als je dat op een woensdagavond verzint, zegt iedere renner: “je bent gek man”. Maar nu is het normaal en hoort het bij onze uitdaging. We rijden door Heusden waar de Ventielekes, de pioniers van deze tocht vandaan komen. Zo gaan we richting de Peel: onze grond. Langs het kanaal Nederweert-Wessem gaat het gas erop. Met wind schuin vanachter rijden we volle bak naar Maasbracht. Daarna gaan we een laatste keer rechtsaf, waar het kaarsrecht naar Maastricht gaat. Langs de Maas. In Obbicht hebben we onze enige kapotte band. Met 18 banden over 400 km! Links en rechts zien we kleine dorpjes als Aasterberg, Roosteren en Schipperskerk. We rijden nog een stuk over de Mergellandroute.

Maastricht

En dan is daar Maastricht. In de stad gaan we de brug over. Op weg naar de Sint Pietersberg. Daar moeten we nog even een kilometer omhoog. Maar dan is daar ons letterlijke eindpunt op 396 km, het uitkijkplateau boven de ENCI groeve!

Het einde

We worden opgewacht door vrienden en familie. Zij laden de fietsen en tassen in. Onder aan de voet van de Sint Pietersberg drinken we in een klein cafeetje een Leffe. Voor 12 uur liggen we in bed. De langste dag!

Wij bedanken iedereen die met kleine of grote bijdrage onze tocht mogelijk heeft gemaakt.  Speciale dank aan Leo Vermeulen, die de bus gereden heeft, onze back-up was voor kapotte fietsen, onze kleding en ons eten. Het was een mooie en unieke ervaring!

Sander Bijnen, Pim Bressers, Jan Verbaarschot, Mario Aarts, Han van der Heijden, Marcel van Ansem, Sanne van Paassen, Frank van Rooij, Guus van Griensven

De Knarsende Tanden, Vlierden

Eduard Groenhagen, Warffum

23 juli 2018

In z’n eentje

Deze trip stond al heel lang op mijn verlanglijstje. Dus maandagochtend 23 juli stap ik om 20 over 3 op de fiets naar Pieterburen om vandaar de route op te pakken. Er is bijna geen wind, abnormaal, alleen door mist is het behoorlijk koud en zelfs nat. Via Aduard fiets ik naar Roderwolde, waar het al redelijk licht is. Na Norg door het Fochteloërveen richting Appelscha, Diever en Dieverbrug.

Stille landweggetjes

Compliment aan de constructeur van deze route, ik wist niet dat er in Nederland nog zoveel bos is en mooie stille landweggetjes zijn. Na Nijverdal rijd ik de Sallandse Heuvelrug op, om via de Holterberg in Holten te belanden. Na Vorden vlak langs Doetinchem naar Zeddam  om via Lobith in Millingen te belanden. Daar steek ik met het pontje de Rijn over. Door de warmte, die ik hier in dit open stuk goed voel, doe ik rustig aan.

Kilometers en kilometers

Bij Nijmegen voert de route over de Holleweg, de oude en de nieuwe, echte kuitenbijters. Via Groesbeek gaat het naar Mook om ook daar per pont de Maas over te steken. Dan volgen kilometers recht toe recht aan langs het Kanaal Wessem-Nederweert naar Maasbracht.

Gedoe met de gps

Mijn gps navigeert de hele route uitstekend. Tot 35km voor de finish van de Sint Pietersberg. Daar geeft het systeem de route een stuk minder duidelijk aan. Na diverse keren verkeerd gereden te hebben, twijfel ik of ik die nacht nog wel een bed ga zien. Uiteindelijk gebruik ik teneinde raad mijn smartphone om in Maastricht te komen. Het is dan al rond 24.00u. Eindelijk leid mijn smartphone mij naar de ENCI fabriek. Ik ga er vanuit dat deze ook op de Sint-Pietersberg ligt en vind het verder wel goed. Daarna fiets ik nog een kilometer naar het StayOK hostel, waar ik tegen 02.00u eindelijk het bed in een bloedhete kamer opzoek.

 

Dinsdagmorgen heerlijk relaxed met de gekoelde Flixbus terug naar huis!

 

Eduard Groenhagen, Warffum

De enige echte wieleruitdaging van vlak Nederland

Wil jij dit fietsavontuur ook meemaken?

Lees hoe je de tocht zelf organiseert